Η Μαρία Γιαννουλάκη, μεταδιδακτορική ερευνήτρια, έχει διεπιστημονικό ακαδημαϊκό υπόβαθρο, με δύο βασικά πτυχία στην Αρχαιολογία και την Ιστορία της Τέχνης το 1994 (Δίπλωμα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Φιλοσοφική Σχολή, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, με κατεύθυνση Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης) και στη Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης το 2001 (Δίπλωμα του Τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης, Σχολή Καλών Τεχνών και Σχεδιασμού, Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας).

Το 2002, ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στο Διεπιστημονικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ειδίκευσης, Προστασία Μνημείων, Κατεύθυνση Β: Υλικά και Επεμβάσεις Συντήρησης. Το θέμα της διπλωματικής της εργασίας ήταν ο χαρακτηρισμός ψηφιδωτών τρούλου της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, με σκοπό τον σχεδιασμό μέσω αντίστροφης μηχανικής συμβατών κονιαμάτων αποκατάστασης. Στο πλαίσιο της έρευνάς της, εξέτασε αυθεντικά δείγματα κονιαμάτων και ψηφίδων με διάφορες διαγνωστικές τεχνικές (SEM-EDAX, FTIR, TGA, Πορομετρία Hg, Κοκκομετρία, Ασβεστομετρία). Το 2014, ολοκλήρωσε τη διδακτορική της έρευνα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών, Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας & Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, με τίτλο «Αρχαία μεταλλουργική τεχνολογία και θέματα συντήρησης σιδερένιων και χάλκινων αντικειμένων από την Αρχαία Μεσσήνη». Το θέμα της διδακτορικής της διατριβής ήταν η μελέτη μιας μεγάλης συλλογής ελληνιστικών και ρωμαϊκών αντικειμένων χαλκού και κραμάτων σιδήρου μέσω μιας διεπιστημονικής έρευνας στους τομείς της αρχαιολογίας, της αρχαιομετρίας και της συντήρησης, με σκοπό τη μελέτη των αρχαιολογικών και τεχνολογικών χαρακτηριστικών της συλλογής. Στο πλαίσιο της έρευνάς της, εξέτασε με μη επεμβατικές τεχνικές όπως η ραδιογραφία και η φορητή XRF (p-XRF), ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ελληνιστικών και ρωμαϊκών αντικειμένων από κράμα χαλκού, που αντιπροσωπεύουν χαρακτηριστικούς τύπους αντικειμένων καθημερινής χρήσης, προκειμένου να προσδιορίσει τα χαρακτηριστικά τεχνολογικά γνωρίσματά τους (σύνθεση και αναλογίες κράματος, βασική τεχνική κατασκευής, τεχνικές διακόσμησης και διαμόρφωσης επιφανειών).

Έχει βαθιά γνώση για τα αρχαιολογικά και ιστορικά/εθνογραφικά μνημεία και τεχνουργήματα, με εξειδίκευση στα μεταλλικά αντικείμενα. Από το 2004, εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης σε πολλά εθνικά (ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ II & III, ΘΑΛΗΣ) και ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα (CULTURE, 6ο Πρόγραμμα Πλαίσιο για την Έρευνα και την Τεχνολογική Ανάπτυξη) στον τομέα της διαγνωστικής εξέτασης, τεκμηρίωσης και συντήρησης μεταλλικών αντικειμένων και μνημείων. Κατά τη διάρκεια της ερευνητικής της δραστηριότητας, απέκτησε σημαντική εμπειρία στην εφαρμογή διαφόρων επιστημονικών τεχνικών εξέτασης και ανάλυσης για τη μελέτη μεταλλικών αντικειμένων και μνημείων, όπως οι XRF, μ-XRF, LIBS, XRD και η ραδιογραφία, καθώς και στην επεξεργασία και ερμηνεία αναλυτικών δεδομένων με χρήση στατιστικών στοιχείων.